Motyw zguby - Motyw zguby w malarstwie

Eugène Delacroix Sierota na cmentarzu

W tle fragmenty cmentarza, na pierwszym planie samotna młoda kobieta wpatrzona w postać, której nie widzimy. Prosty motyw, na pierwszy rzut oka po prostu portret. Jednak im dłużej patrzymy tym bardziej przejmuje nas spojrzenie kobiety – lekko rozchylone usta, ogromne i piękne, ale załzawione oczy wyrażają smutek i tęsknotę. To sierota prawdopodobnie szukająca oparcia w ludziach, którzy ją mijają – to, że ich nie widzimy, potęguje wrażenie osamotnienia i beznadziei tej kobiety. Nadciągające chmury i ślady wiatru zdają się wróżyć raczej smutny los sierocie, tęskniącej za ciepłem, domem, miłością.


John William Waterhouse Hylas i Nimfy

Hylas jest postacią z greckiej mitologii – szukał on wraz z Heraklesem złotego runa. Gdy zatrzymali się pewnego dnia na wyspie, Hylas został zwabiony przez wodne Nimfy i zginął.

Jesteśmy świadkami chwili wabienia młodzieńca – piękne i niewinnie wyglądające nimfy czarują podróżnego swoimi łagodnymi spojrzeniami, jasnością nagich ciał. Nic nie zwiastuje tragicznego finału – zwodniczo wyglądające młode kobiety to najprawdziwsze femme fatale doprowadzające młodzieńca do zguby.


Inne przykłady malarskie:

  • Hieronim Bosch Wędrowiec (tułaczka zagubionego)
  • Théodore Géricault Tratwa Meduzy (walka ludzi o przetrwanie pozbawionych pożywienia, bliskich i domu)
  • Benjamin West Wenus opłakująca Adonisa (niesłuchanie przestróg zaprowadziło młodzieńca do śmiertelnej zguby)
  • Pierre-Paul Prud’hon Sprawiedliwość i Boska zemsta ściągające przestępstwo (nadciągająca kara za zabójstwo brata – tragiczne zagubienie człowieka)
  • Adolphe-William Bouguereau Dobroczynność (zagubiona kobieta z dziećmi)
  • Jan Matejko Rejtan – Upadek Polski (zgubna dla kraju decyzja doprowadza Rejtana do wołania o ratunek dla Polski)
  • Henri de Toulouse-Lautrec Samotna (zagubiona w życiu kobieta)